Feestdag Maria Magdalena
Zondag 22 juli Feestdag van onze patroonheilige Maria Magdalena
Dit zou een prachtige feestdag voor onze federatie kunnen zijn. Omdat het midden in de vakantieperiode valt, dreigt het als een normale zondag voorbij te gaan. Maria Magdalena, als patroonheilige van de federatie, verdient meer.

Wie was Maria Magdalena, verhalen en legendes
Er is veel over haar gezegd en geschreven en eigenlijk weten we maar heel weinig van haar. Het lijkt erop dat de figuur van Maria is opgebouwd uit drie Maria’s die in de evangeliën voorkomen. Een beeld dat eeuwenlang van haar bestond was dat van de boetvaardige zondares die haar heil bij Jezus zocht.
Dat ‘negatieve’ beeld is inmiddels wel bijgesteld, zeg maar recht gezet door o.a. Paus Franciscus die haar feestdag tot een officiële kerkelijk feestdag opwaardeerde.
Wie zij dan wel was, zal altijd wel in nevelen gehuld blijven. Zij was echter wel heel belangrijk want in alle vier de evangeliën wordt zij genoemd als een van de vrouwen die naar het graf van Jezus gaan. In eerste instantie herkende zij Hem niet. Toen eenmaal bij haar het besef er was dat Hij het was, ging zij terug naar de anderen leerlingen om het goede nieuws te verkondigen. Zo werd zij eigenlijk de eerste verkondiger van het geloof, werd zij ‘apostel der apostelen’.

Later zou zij, volgens de legendes, zijn afgereisd naar Zuid Frankrijk waar zij in alle stilte haar verdere leven sleet op een plek die door engelenhanden voor haar was ingericht.
Er waren geen waterbronnen, en lekker gras of struikgewas was er ook niet. Daaruit moeten we de les trekken, dat de Heer haar niet met aards voedsel wilde verzadigen, maar alleen met hemelse spijs. Elke dag werd zij op de zeven uren van het gebed door engelen de lucht in gevoerd om met haar eigen, lichamelijke oren het gezang van de hemelse legerscharen te kunnen horen. Zo werd ze dag aan dag gevoed met deze kostelijke spijs; vervolgens werd ze telkens weer door een engel naar haar eigen woonplaats teruggebracht; dus ze had ook helemaal geen aards voedsel nodig.

Het beeld van Donatello
In het Dom museum van Florence staat een houten beeld van Maria Magdalena gemaakt door de beroemde beeldhouwer Donatello. Hij maakte dit beeld, waarschijnlijk in opdracht, zo rond 1454. Hoe en waarom hij tot deze bijzondere uitvoering kwam is nergens terug te vinden.

Het lijkt op de bekende uitbeeldingen van de boetvaardige vrouw die als kluizenaar in Zuid Frankrijk leefde.
Echter als je nog eens kijkt, klopt dat beeld niet. Het is niet de mooie, jonge en gezonde vrouw die hier wordt neergezet. Het is een oudere en uitgemergelde vrouw die we zien. Naakt (haar eigen haar omringt haar) en broos als ze is, zien we nog wel dat het een mooie vrouw moet zijn geweest. Wat bedoelde Donatello met dit zeer realistische beeld?
Maria van Egypte
De verwarring rond de figuur van Maria Magdalena is al groot, maar Donatello maakt het eigenlijk nog groter. Dit beeld lijkt meer op de legende van Maria van Egypte. Zij was (ca. 5e eeuw) woonachtig in Alexandrië en werkte daar als toneelspeelster en hoer. Tijdens een pelgrimsreis naar het Heilige Land bood zij op het schip haar diensten aan. Op het feest van de Kruisverheffing ging naar de Heilige-Grafkerk voor het bijwonen van de eredienst. Maar op de drempel was het alsof een onzichtbare hand haar tegenhield en zij hoorde een stem tegen haar zeggen: "Jij bent het niet waard ook maar een blik te slaan op het kruis van degene die voor jouw zonden zo bitter geleden heeft." Als door de bliksem getroffen ging Maria door de knieën en begon op de vloer te huilen van spijt en berouw. Een voorbijganger zag haar aan voor een bedelares en gaf haar drie muntjes. Daar kocht ze drie broden van. De rest van haar leven bracht ze door in de woestijn in boete en berouw. Ze wordt afgebeeld als naakte vrouw die bedekt wordt door haar lange haren; soms met de drie broden bij zich.

Wat bedoelde Donatello? (een eigen interpretatie)
Misschien zien we letterlijk de naakte waarheid wel. Een vrouw die haar doel in het leven (Jezus) kwijt is geraakt en wordt verteerd van verdriet. Een vrouw die haar verhaal zou willen vertellen, bijna smekend als je naar de handen kijkt, maar dat niet kan en mag omdat dat niet paste in de toenmalige mannenwereld. Misschien krijgt ze nu de kans wel dat ze gehoord wordt. We hebben haar, terecht, de plek gegeven die ze verdient: apostel der apostelen.

Laten we als federatie haar stem zijn